ลูกา 11: 27-28

ขณะที่พระเยซูเจ้ากำลังตรัสอยู่นั้น สตรีผู้หนึ่งร้องขึ้นในหมู่ประชาชนว่า “หญิงที่ให้กำเนิดและให้นมเลี้ยงท่านช่างเป็นสุขจริง”แต่พระองค์ตรัสตอบว่า “คนทั้งหลายที่ฟังพระวาจาของพระเจ้า และปฏิบัติตามย่อมเป็นสุขกว่านั้นอีก”

ผู้มีความสุขแท้จริง 

 กษัตริย์ของนครแห่งหนึ่งทรงร่ำรวยมาก พระองค์มีทุกสิ่งทุกอย่าง สุขภาพดี  ครอบครัวที่อบอุ่น   ข้าราชบริพารที่จงรักภักดี รัฐบาลที่เข้มแข็ง พลเมืองที่มีความสุข แต่ถึงกระนั้นก็ตาม พระองค์ยังรู้สึกว่า ตัวพระองค์เองไม่มีความสุข (happiness) อย่างแท้จริง ในส่วนลึกๆ ของหัวใจ พระองค์ยังทรงห่วงโน่น กังวลนี่จนไม่สามารถบรรทมได้

 จึงเรียกเสนาบดีมาเข้าเฝ้า และรับสั่งให้หาคุณหมอหรือนักปราชญ์หรือใครก็ได้ที่จะสามารถมาบอกวิธีที่จะหาความสุขที่แท้จริง และที่ถาวรแก่พระองค์ 

 ในที่สุด เสนาบดีก็สามารถพาตัวชายคนหนึ่งที่ชาวบ้านบอกว่าเป็นผู้ที่มีความปรีชาญาณฉลาดที่สุดในแผ่นดินมาเข้าเฝ้า และทูลกษัตริย์ว่า “วิธีที่พระองค์จะมีความสุขที่แท้และถาวร ก็คือใส่เสื้อของชายที่มีความสุขที่สุดในแผ่นดิน แล้วพระองค์ก็จะมีความสุขที่สุดเช่นชายคนนั้น” 

เมื่อได้ยินคำทูลนี้ กษัตริย์ก็ให้ข้าราชบริพารทั่วแผ่นดินระดมหาชายคนนั้น และในที่สุดก็พบชายที่มีความสุขที่สุด และพามาเข้าเฝ้ากษัตริย์..... 

.......แต่กษัตริย์ก็ต้องตกตะลึงเพราะปรากฏว่า ชายที่มีความสุขที่สุดนี้ ไม่ได้สวมเสื้อเลย........ 

******************************

ข้อคิดแห่งชีวิต :   ความสุขที่แท้จริงไม่สัมพันธ์กับสิ่งที่เรามีหรือครอบครอง ทรัพย์สิน เงินทองที่เรามี ไม่สามารถให้ความสุขที่แท้จริงแก่เราได้