กลุ่มแบ่งปันการรำพึงพระคัมภีร์

วันที่ 11 พฤศจิกายน 2010

กิจการ 2: 42-47

.......คนเหล่านั้นประชุมกันอย่างสม่ำเสมอเพื่อฟังคำสั่งสอนของ 

บรรดาอัครสาวก ดำเนินชีวิตร่วมกันฉันพี่น้อง ร่วม “พิธีบิขนมปัง” และ 

อธิษฐานภาวนา ........พระเจ้าทรงบันดาลให้บรรดาอัครสาวกทำ 

ปาฏิหาริย์และเครื่องหมายอัศจรรย์เป็นจำนวนมาก ทุกคนจึงมีความ 

ยำเกรง ผู้มีความเชื่อทุกคนดำเนินชีวิตร่วมกัน และมีทุกสิ่งเป็นของส่วนรวม เขาขายที่ดินและทรัพย์สินอื่นๆ แบ่งเงินให้ทุกคนตามความต้องการ ทุกๆ วัน เขาพร้อมใจกันไปที่พระวิหารและไปตามบ้านเพื่อ 

ทำพิธีบิขนมปังร่วมกินอาหารด้วยความยินดีและเข้าใจกัน สรรเสริญ 

พระเจ้า และได้รับความนิยมจากประชาชนทุกคนองค์พระผู้เป็นเจ้าทรง 

ทำให้จำนวนผู้ที่ได้รับความรอดพ้นเพิ่มขึ้นทุกวัน 

*******************************************************

อเล็กซานเดอร์มหาราชเสด็จเยี่ยมกษัตริย์ของอาณาจักรเพื่อนบ้าน เมื่อเสด็จไปถึง กษัตริย์ได้นำอเล็กซานเดอร์ ไปชมทรัพย์สินของตน อเล็กซานเดอร์จึงเปรยว่า ที่มาเยี่ยมนี้ ไม่ต้องการชมทรัพย์สมบัติ แต่ต้องการจะเรียนรู้แนวทางการปกครองแผ่นดิน การดูแลความเป็นอยู่ของประชาชนของท่านต่างหาก 

พระองค์จึงนำอเล็กซานเดอร์ไปยังศาล ซึ่งในขณะนั้นมีชายสองคนกำลังรอเข้าเฝ้ากษัตริย์ของตนเพื่อขอคำ ตัดสิน กษัตริย์จึงถามว่าทั้งคู่มีข้อพิพาทอะไรจึงมาขอคำตัดสิน 

ชายคนแรกจึงทูลว่า ตนเองได้ซื้อผืนนาจากเพื่อนบ้านเพื่อทำนา และขณะที่เตรียมดินไถนาก็พบกล่องโลหะนี้ ฝังอยู่ในดิน เมื่อเปิดออกปรากฎว่า มีเพชรพลอยของมีค่าอยู่ในนั้น จึงนำกล่องนี้มาคืนให้เจ้าของคนเดิม 

ส่วนชายอีกคนหนึ่งที่เป็นเจ้าของที่ดินคนเดิม ก็ให้การขัดแย้งว่า เมื่อตนเองตัดสินใจขายนาแปลงนี้แล้ว ก็ถือว่าสิ่งของที่ถูกฝังอยู่ในผืนนาก็ถือว่าขายไปด้วย เป็นของเจ้าของที่ดินคนใหม่ จึงไม่สามารถรับกล่องสมบัตินี้คืนได้ 

เมื่อกษัตริย์ได้ยินคำชี้แจงของชายทั้งสองแล้ว จึงถามทั้งคู่ว่า มีลูกชายหรือลูกสาวไหม? ชายคนแรกก็ตอบว่าตนมีลูกชาย ส่วนอีกคนก็ตอบว่ามีลูกสาว ทั้งสองอายุไล่เลี่ยกัน กษัตริย์จึงตัดสินให้ชายทั้งคู่จัดการให้ลูกชายและลูกสาวของตนแต่งงานกัน และดูแลแปลงนาผืนนี้ด้วยกัน เพื่อจะได้เป็นเจ้าของกล่องสมบัตินั้นร่วมกัน 

ชายทั้งสองและลูกๆ ของทั้งสองครอบครัวรู้สึกดีใจที่กษัตริย์ตัดสินความด้วยปรีชาญาณ ทำให้ทุกคนยินดี มีความสุขสันติ 

ส่วนอเล็กซานเดอร์กลับถูกสะกดให้ยืนนิ่ง พูดอะไรไม่ออกจนกระทั่งกษัตริย์ตรัสถามอเล็กซานเดอร์ว่า “ท่านไม่เห็นด้วยกับคำตัดสินนี้หรือ”? อเล็กซานเดอร์ก็ตอบกลับทันทีว่า “ใช่ ตนเองไม่เห็นด้วย ถ้าเป็นที่มาเซโดเนีย (ประเทศกรีกของอเล็กซานเดอร์) แล้ว ตนเอง (อเล็กซานเดอร์) จะตัดสินให้ยึดกล่องสมบัตินั้นเป็นของตนเองเลย” 

เมื่อได้ยินเช่นนั้น กษัตริย์ก็ส่ายพระเศียร แล้วกล่าวว่า “การที่ประเทศกรีกยังมีแสงอาทิตย์ส่องสว่างให้ความอบอุ่น และฝนยังตกให้ความชุ่มฉ่ำอยู่นั้น ไม่ใช่เพราะความดีงามของท่านเลย การที่ประชาชนยังสามารถดำรงชีพด้วยความสุขสันติ ก็เพราะความเมตตาอารี การช่วยเหลือแบ่งปันกัน และความรัก ความยุติธรรมต่างหาก” 

(จาก Alexander the not so great หนังสือ Saving the World Entire

โดย Rabbi Bradley R. Bleefeld & Robert L. Shook;

A Plume Book, N.Y; 1998)