โรม 8: 24-25

เพราะเราได้รอดพ้นเพียงในความหวัง แต่ความหวังที่มองเห็นได้ ก็ไม่ใช่ความหวัง เพราะสิ่งที่มองเห็นแล้ว เขาจะหวังไปทำไมอีกเล่า แต่ถ้าเราหวังสิ่งที่เรามองไม่เห็น เราก็ย่อมมีความมานะพากเพียรรอคอยสิ่งนั้น

ฮีบรู 6: 13-20

เมื่อพระเจ้าทรงสัญญากับอับราฮัมนั้น พระองค์ไม่มีผู้ใดเหนือกว่า ที่จะทรงนำมาอ้างยืนยันคำปฏิญาณได้จึงทรงอ้างพระองค์ปฏิญาณว่า “เราจะอวยพรเจ้าอย่างมากและจะทวีพงศ์พันธ์ของเจ้าอย่างมากด้วย” ดังนี้ อับราฮัมได้พากเพียรรอคอยและได้รับทุกอย่างตามพระสัญญา มนุษย์ย่อมปฏิญาณโดยอ้างผู้เหนือกว่าตน และสำหรับเขาเหล่านั้นการยืนยันด้วยคำปฏิญาณเป็นการยุติข้อโต้แย้งทั้งปวง ดังนั้นเมื่อพระเจ้าทรงปรารถนาจะแสดงให้บรรดาทายาทแห่งพระสัญญาเห็นชัดเจนยิ่งขึ้นอีกว่า แผนการของพระองค์ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง จึงทรงผูกมัดพระองค์ด้วยคำปฏิญาณ เพื่อให้เราซึ่งหนีทุกข์ภัย มีกำลังใจอย่างแรงกล้าที่จะยึดมั่นในความหวังเบื้องหน้า พระสัญญาและคำปฏิญาณจะไม่ เปลี่ยนแปลง เพราะพระเจ้าทรงมุสาไม่ได้ เรามีความหวังนี้เป็นดังสมอเรือที่มั่นคงปลอดภัยสำหรับชีวิต ความหวังดังกล่าวผ่านม่านเข้าไปถึงห้องภายในพระวิหารที่พระเยซูเจ้าเสด็จล่วงหน้าเข้าไปก่อนแล้วเพื่อเรา ในฐานะที่ทรงเป็นมหาสมณะนิรันดร ตามแบบอย่างเมลคีเซเดค

ชีวิตของมนุษย์เราแต่ละคนนั้น สามารถดำเนินไปได้แต่ละวันก็ด้วยจิตตารมณ์แห่ง “ความหวัง” (Hope)

ความหวังนี้เป็นพระพรอันประเสริฐสุดประการหนึ่งที่พระเป็นเจ้าประทานให้แก่มนุษยชาติโดยผ่านทางพระจิตเจ้า และพระองค์ประทานให้แก่ทุกคนโดยไม่ละเว้นใครเลย แม้ผู้นั้นจะไม่ใช่คริสตชน ยังไม่รู้จักพระองค์ก็ตาม.......

มีคำกล่าวอธิบายพระพรแห่งความหวังไว้ว่า “การดำเนินชีวิตด้วยความเป็นไปได้ (ความหวัง) ที่ซ่อนอยู่ในสิ่ง ในเหตุการณ์ ในบุคคล” (คุณพ่อ ชาร์ล คัมมินส์ OCSO) ผู้ที่ปฏิบัติพระพรแห่งความหวังนี้ อย่างดีที่สุดก็คือ องค์พระเยซูคริสตเจ้าเอง ขณะที่พระองค์ทรงเลือกอัครสาวกของพระองค์นั้น พระองค์ทรงเน้น “ความเป็นไปได้ที่ซ่อนอยู่” (hidden possibilities) ในคนๆ นั้น

 ไมเกิ้ล อันเจโล นักแกะสลักเอกของโลก ขณะที่ยืนอยู่ต่อหน้าหินอ่อนก้อนใหญ่ก้อนหนึ่ง ถูกถามว่า จะสลักเป็นรูปอะไร? ไมเกิ้ล อันเจโล ตอบว่า “ผมเห็นเทวดาถูกคุมขังไว้ในหินอ่อนก้อนนี้ ผมจะสลักหินที่เกาะกุมขังเทวดานี้ออกมาให้ได้” และหลังจากนั้นไม่นาน รูปอัครเทวดาก็ปรากฏแก่สายตาอย่างน่าอัศจรรย์ใจ ไมเกิ้ล อันเจโล เห็น  “ความเป็นไปได้ที่ถูกซ่อนไว้ในหินอ่อนก้อนนั้น”  และอาศัยสิ่วและฆ้อน ตอกสกัดส่วนเกิน ที่ไม่ต้องการออก เป็นการเปิดประตูให้ความเป็นไปได้ปรากฏขึ้น

ข้อคิดแห่งชีวิต:

เมื่อพระเจ้าทรงให้พระนางมารีย์บังเกิด  พระองค์เห็น “ส่วนร่วมในการไถ่กู้มนุษยชาติของพระนาง โดยให้พระนางเป็นพระมารดาพระมหาไถ่” (8 กันยายน ฉลองวันเกิดแม่พระ)  พระองค์จึงให้พระนางปฏิสนธินิรมลทิน (ไม่มีบาปกำเนิด - ฉลองวันที่ 8 ธันวาคม)