"เรากล่าวแก่ท่านที่เป็นมิตรของเราว่า อย่าเกรงกลัวผู้ที่

ฆ่าได้แต่กาย และหลังจากนั้นก็ไม่อาจทำอะไรได้อีก

ผมทุกเส้นบนศีรษะของท่านถูกนับไว้หมดแล้วอย่าเกรง

กลัวเลยท่านมีค่ามากกว่านกกระจอกจำนวนมาก"

ลูกา 12: 4, 7

(ต่อเนื่องจากเรื่อง “พระพรต่างๆ เพื่อการดำเนินชีวิตบนโลกนี้” ฉบับวันพฤหัสบดีที่ 3 มิถุนายน 2010)

ความผิดพลาดในชีวิตนี้ เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างสม่ำเสมอ ขึ้นอยู่กับตัวเราแต่ละคนว่า เราจะสามารถคุมสติของตนไม่ให้เครียด ไม่โมโหโกรธา ไม่หัวเสีย ไม่เอะอะโวยวาย อันจะทำให้เหตุการณ์ที่แย่อยู่แล้ว ยิ่งเลวร้ายลงไปอีก ดังเรื่องของ Isaac Newton นักวิทยาศาสตร์ลือชื่อของโลกดังนี้:-

Isaac Newton ใช้เวลาถึง 8 ปีในการเขียนหนังสือหนึ่งเล่มเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ และ การทดลองด้านวิทยาศาสตร์ของตน .......เมื่อเขียนจบแล้วก็ออกไปเดินเล่นนอกบ้าน

ระหว่างนั้น สุนัขตัวโปรดที่ Isaac Newton เลี้ยงไว้ ได้เดินป้วนเปี้ยนที่โต๊ะทำงานของเขา และทำให้ตะเกียงล้มลง น้ำมันไหลหกท่วมและต้นฉบับติดไฟไหม้หมดทุกหน้า ......ผลงาน 8 ปีหายวับไปทันที!!!

เมื่อ Isaac Newton เดินกลับมาเข้าห้องทำงาน และเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แทนที่จะหัวเสีย ผิดหวังในสุนัขเลี้ยงของตน เขากลับผิวปากเรียกสุนัขมาอยู่ข้างๆ ตน ใช้มือลูบหัวมันและเปรยว่า “เจ้าเอ๋ย ความเสียหายที่เจ้าทำให้เกิดกับนายของเจ้านั้นมันไม่ย่อยเลย!!!”

......พูดเสร็จแล้ว Isaac Newton ก็นั่งลงแล้วเริ่มเขียนใหม่ในขณะที่ความจำของเรื่อง และรายละเอียดที่เขียนไปแล้วยังคงสดใสอยู่ในสมอง …..

Isaac Newton ได้รับพระพร ข้อ ง. (reverence) ในการที่จะสามารถรับสภาพกับเหตุการณ์ต่างๆ แม้จะมีความเสียหาย หรือเลวร้ายสักเพียงใดก็ตาม โดยถือว่านี่เป็นเหตุการณ์ที่พระเจ้าบันดาลให้เกิดขึ้นแก่ตน และเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เกิดแก่ตน (เพราะมันอาจเลวร้ายไปกว่านี้ก็ได้)