กลุ่มแบ่งปันการรำพึงพระคัมภีร์
วันที่   20  มกราคม  2011

มาร์โก 10: 13-16

มีผู้นำเด็กเล็กๆ มาเฝ้าพระเยซูเจ้าเพื่อทรงสัมผัสอวยพรแต่บรรดาศิษย์กลับดุว่าคนเหล่านั้น เมื่อทรงเห็นเช่นนี้ พระองค์กริ้วตรัสแก่บรรดาศิษย์ว่า “ปล่อยให้เด็กเล็กๆ มาหาเราเถิด อย่าห้ามเลย เพราะพระอาณาจักรของพระเจ้าเป็นของคนที่เหมือนเด็กเหล่านี้ เราบอกความจริงกับท่านว่า ผู้ใดไม่รับพระอาณาจักรของพระเจ้าอย่างเด็กเล็กๆ เขาจะไม่เข้าสู่พระอาณาจักรนั้นเลย” แล้วพระองค์ทรงอุ้มเด็กเหล่านั้นไว้ ทรงปกพระหัตถ์และประทานพระพร

ข้อคิดแห่งชีวิต

คุณพ่อคนหนึ่งกำลังทำความสะอาดเช็ดรถยนต์คันโปรดของตน ขณะที่กำลังล้างรถอยู่นั้น อีกด้านหนึ่งของรถ ลูกชายเล็กๆ อายุอยู่ในราวชั้นประถมหนึ่ง กำลังใช้ตะปูขีดเขียนอะไรบางอย่างบนรถ เสียงตะปูที่ขีดบนสีรถทำให้คุณพ่อรีบวิ่งมาดูอีกด้านหนึ่ง  และด้วยความโมโหก็ใช้สิ่งที่ถือในมือตีไปที่มือของลูกอย่างแรง ....ลูกชายร้องโฮเสียงดังด้วยความเจ็บปวด เพราะสิ่งที่คุณพ่อใช้ตีลูกนั้นเป็นประแจที่ตนเองกำลังขันน๊อตล้อรถอยู่

พ่อจึงรีบนำลูกชายไปโรงพยาบาลเพื่อให้แพทย์เอ็กซเรย์ดูว่ากระดูกมือลูกหักหรือเปล่า ....เสร็จแล้วพากลับบ้าน โชคดีที่กระดูกไม่หัก เพียงแต่เคล็ดขัดยอก เนื้อช้ำเป็นจ้ำสีดำ

เมื่อถึงบ้าน คุณพ่อรีบไปดูที่ข้างรถเพื่อดูว่า สีรถที่ถูกลูกชายขีดนั้นเสียหายมากน้อยแค่ไหน แต่สิ่งที่ปรากฏแก่ตาของคุณพ่อ ทำให้คุณพ่อถึงกับตะลึง น้ำตาคลอเบ้า พูดอะไรไม่ออก ทำอะไรไม่ถูก...... เขารู้ตัวเองว่า ได้ทำผิดไปแล้ว เห็นสิ่งของสำคัญกว่าลูก...

.......สิ่งที่คุณพ่อเห็นที่คิดว่าเป็นรอยขูดขีดบนรถ กลับเป็นข้อความว่า  “ผมรักคุณพ่อครับ”!!!!