nov 24
 

กลุ่มแบ่งปันการรำพึงพระคัมภีร์

วันที่ 5 มิถุนายน 2014 กจ. 2: 1-4

…….เมื่อวันเปนตากอสเตมาถึง บรรดาศิษย์ทุกคนมาชุมนุมใน
สถานที่เดียวกัน ทันใดนั้นมีเสียงจากฟ้าเหมือนเสียงลมพัดแรงกล้า ทุกคนที่
อยู่ในบ้านได้ยิน เขาเห็นเปลวไฟลักษณะเหมือนลิ้น แยกไปอยู่เหนือศีรษะ
ของเขาแต่ละคน ทุกคนได้รับพระจิตเจ้าเต็มเปี่ยม และเริ่มพูดภาษาอื่นๆ
ตามที่พระจิตเจ้าประทานให้พูด



เกมส์เชิญเสด็จพระจิตเจ้า
จาก บริบทของนักสืบลือชื่อของโลก Sherlock Holmes

1. เชอร์ล็อกโฮม และผู้ช่วยคุณหมอวัตสัน เดินผ่านหญิงสาวสองคนที่นั่งอยู่
บนม้านั่งในสวนสาธารณะกับบิดาของเธอทั้งสอง เชอร์ล๊อกโฮมถาม
หมอวัตสันว่า “หญิงทั้งคู่เป็นใครกัน”? หมอวัตสันตอบทันทีว่า “ทั้งคู่เหมือนกันอย่างกับแกะ ก็เห็นชัดๆ ว่า หญิงสองคนนี้เป็นฝาแฝด (twin)
แน่ๆ”...... เชอร์ล็อกโฮมตอบหมอวัตสันว่า “อย่าเพิ่งแน่ใจเช่นนั้น ใช่แล้ว
Louise และ Lisa Barnes (ชื่อของหญิงที่เหมือนกันสองคนนั้น)
มีแม่คนเดียวกัน พ่อคนเดียวกัน แถมเกิดวันเดียวกันด้วย แต่เธอทั้งสองไม่ใช่ twins”…… คุณช่วยหาคำอธิบายตอบหมอวัตสันด้วยได้ไหมครับ?

2. “เรามีบางสิ่งที่เป็นของเรา เราเป็นเจ้าของมัน แต่เรากลับไม่ได้ใช้มันเลย
ตรงกันข้ามกลับเป็นเพื่อนของเราที่ใช้มันตลอด”......พูดแล้ว เชอร์ล็อกโฮม
ก็หันมาหาหมอวัตสันแล้วถามต่ออีกว่า “ที่ผมพูดถึงนี้คืออะไร?”

เชิญส่งคำตอบมายัง email address: อีเมลนี้จะถูกป้องกันจากสแปมบอท แต่คุณต้องเปิดการใช้งานจาวาสคริปก่อน
หรือ โทรสารหมายเลข : 02-2245551

 


แบ่งปันพระวรสาร วันที่ 5 มิถุนายน 2014 

ชีวิตของมนุษย์เราแต่ละคนนั้น ประกอบด้วยร่างกายและวิญญาณ ที่เราเรียกคำว่า “วิญญาณ” นี้ ก็คือ “จิต”
ที่พระองค์มอบให้แก่มนุษย์ทุกคน เมื่อเราจุติในครรภ์มารดาของเรา เป็น “ชีวิตของพระองค์” ที่นิรันดร์ที่มอบให้แก่เรา
เป็น “ภาพลักษณ์ของพระเจ้า” สำหรับมนุษยชาติ มนุษย์จึงเป็นสิ่งสร้างประเสริฐสุดของพระองค์ เหนือสรรพสิ่งทั้งหลาย
มนุษย์ทุกคนจึงมี “ศักยภาพความจุ” (capacity) พิเศษที่จะ “บรรจุ” พระเจ้าในวิญญาณ (จิต) ของตน และนี่คือ
“ชีวิตจิต” (spiritual life) ที่เรามนุษย์แต่ละคนจะพัฒนาดิ้นรนเพื่อแสวงหาความดีงาม (goodness) ความจริง (truth)
และความสวยงาม (beauty) เพื่อให้พระเจ้าได้เจริญเติบโตใน “ชีวิตจิต” และปฏิบัติสิ่งดีงามใน “ชีวิตกาย” ของเรา

จึงมีคำถามที่เรามนุษย์ถามกันเอง เสาะหาคำตอบกันเองว่า “ชีวิตจิต (Spiritual life) คืออะไร?”......
สำหรับคำตอบของคำถามนี้ ใคร่ขอนำคำอธิบายของ Evelyn Underhill มาเสนอแก่เราคริสตชนดังนี้:-

ชีวิตจิตที่ถูกครอบคลุมด้วยความสำนึก ความตระหนัก ที่พัฒนาอย่างเนืองนิจ
ถึงพระเจ้า ถึงความจริงของพระเจ้าที่อยู่เหนือชีวิตนี้ ถึงความนิรันดรของพระองค์

ชีวิตจิตคือ ความดื่มด่ำในพระเจ้าที่เพิ่มพูนขึ้นทุกวัน จนถึงขั้นว่าความสัมพันธ์
ของเรากับพระองค์ เป็นเรื่องสำคัญสุดสำคัญยิ่งกว่าความสัมพันธ์กับคนอื่น แต่ในขณะ
เดียวกันก็เป็นเงื่อนไขที่เพิ่มคุณภาพความสัมพันธ์ของเรากับคนอื่น

ชีวิตจิตมิได้หมายถึง สภาพจิตที่ดีของเราเท่านั้น แต่ยังหมายถึงสิ่งกิจการต่างๆ
ที่สภาพจิตนั้นๆ นำเราให้กระทำ ทั้งสองผสมผสานกันอย่างแยกไม่ออก และด้วยความจริง
ข้อนี้ เราจึงควรเข้าใจว่าชีวิตของเรานี้ต้องร่วมมือกับพระเจ้า มิใช่เฉพาะด้านชีวิตกายเท่านั้น
แต่เราต้องร่วมมือกับพระองค์ในการสร้างของพระองค์ ทางด้านชีวิตจิตด้วย เราต้องเป็น
เครื่องมือที่เข้มแข็งที่เต็มใจเป็นทางผ่านของ “กิจการของพระองค์” ใน “เวลาของพระองค์”.....
นั่นคือสภาพชีวิตจิตของมนุษย์ที่ได้พัฒนาอย่างเต็มที่ ไม่ว่าจะอยู่ในสาขาอาชีพ ในกระแสเรียก
(vocation) ใดก็ตาม..... เป็นชีวิตของบุคคลคนหนึ่งที่แสดงออกซึ่งภาพลักษณ์ของพระเจ้าใน
ทุกโอกาส มีคุณภาพชีวิตทึ่ลึกซึ้ง ที่แสวงหาความครบสมบูรณ์ในกิจการต่างๆ ของโลก โดยไม่
ผูกจิตใจกับโลก

นักบุญเอากุสติโนกล่าวว่า “ข้าพเจ้ามีชีวิตอยู่ได้ก็เพราะพระองค์ได้ทรงประทับกับ
ข้าพเจ้าอยู่แล้ว” เพราะเหตุนี้การที่เราคิดหรือตั้งใจว่า เราจะพัฒนาชีวิตเพื่อตัวเองเท่านั้น
คงเป็นความคิดที่ไม่ถูกต้อง เราจะดำเนินชีวิตของเราโดยอยู่เฉพาะในโลกส่วนตัวเล็กๆ
ของเรานั้น เป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ เพราะชีวิตมนุษย์เรานี้ สัมพันธ์/มีอิทธิพลซึ่งกันและกัน
ผลการแทรกซึมด้านนี้ (inter – penetration of spirits) อันเป็นผลจากการพัฒนาชีวิตของ



แบ่งปันพระวรสาร วันที่ 5 มิถุนายน 2014 

ตัวเอง มีผลต่อคนอื่นโดยเราไม่รู้ตัว ชีวิตจิตของผู้ที่ฝึกจิต จึงแผ่ขยายสองด้าน คือ
ด้านแนวดิ่ง (vertically) สู่พระเจ้า และด้านแนวนอน (horizontally) สู่เพื่อนมนุษย์
และความเข้มข้นของการพัฒนาจิตทั้งสองด้านนี้มีมากขึ้นเพียงใด ความเป็นส่วนตัว
จะยิ่งลดลงเพียงนั้น แต่ในขณะเดียวกันกลับทำให้การพัฒนาชีวิตจิตของตนเองมี
ผลมากขึ้นตามนั้น

มนุษย์เป็นสิ่งสร้างของพระเจ้าที่มีความรู้ มีอำเภอใจ มีกระแสเรียกชีวิตของตน
เพื่อพัฒนาเปลี่ยนแปลงฟื้นฟู (transformed) สู่ชีวิตการรับใช้ “พระจิตผู้สร้างสรรพสิ่ง”
(Creative Spirit)...... คุณลักษณะประจำตัวของมนุษย์นี้ ถึงแม้จะอยู่ในสภาพกำลัง
พัฒนาเป็นครั้งคราวก็ตาม ก็เป็นเครื่องชี้บ่งถึงส่วนร่วมของชีวิตมนุษย์ใน “ชีวิตของพระเจ้า”
มุ่งสู่ความบริบูรณ์ของพระเจ้า เพราะเหตุนี้ชีวิตของมนุษย์ทุกคนโดยไม่ยกเว้นใครเลย
จะมุ่งสู่การแสวงหาการเจริญเติบโต การเปลี่ยนแปลงฟื้นฟู ซึ่งสภาพเช่นนี้สามารถเป็น
“หนทาง” (channel) ที่ “พลัง” (energy) และ “น้ำพระทัย” (will) ของพระองค์สามารถ
ไหลผ่านตัวเราสู่ผู้อื่น สู่เหตุการณ์ต่างๆ..... ความเข้าใจตามนี้มิได้หมายความว่า
สภาพชีวิตของเรา (ฆราวาส) จะกลับกลายเป็นชีวิตของนักบวช (religious) แต่จะเป็น
คุณลักษณะของชีวิตจิตที่ครบสมบูรณ์ขึ้น และด้วยสถานภาพชีวิตเช่นนี้ เราจะซื่อสัตย์
ต่อความเชื่อโดยลืมตัวเอง และพร้อมที่จะตอบสนองการเรียกร้องของทุกสถานการณ์
ที่เกี่ยวข้อง ที่จะกระทำทุกสิ่งทุกอย่างที่เราสามารถกระทำได้ การกระทำของเราที่หยั่ง
รากบนความซื่อสัตย์อันลึกซึ้งต่อพระประสงค์ของพระเจ้า

การแสดงออกอย่างเด่นชัดของชีวิตจิตคือ การ “เคลื่อน” จากพระสู่คนโดยผ่าน
ทางตัวเรา เพราะตัวเราหมดสภาพความเป็นศูนย์กลาง แต่ถูกถักทอเข้ากับ “ผืนผ้า”
แห่งวิญญาณ แห่งพระกายทิพย์ (The Mystical Body) ของพระเยซูคริสตเจ้า และ
โดยการผ่านทางพระกายทิพย์นี้เอง ที่ทุกกิจกรรม/กิจการ ของพระองค์ (พระเยซูคริสตเจ้า)
ยังคงดำเนินอยู่บนโลกนี้.....

......ชีวิตจิตนี้โดยผ่านทางการภาวนา (prayer) นำเราสู่ธรรมล้ำลึก
(the Mystery) ของโลกนี้ที่ “พระจิตผู้สร้างสรรพสิ่ง” (Creative Spirit) ทรงครอบคลุม
ดำเนินการอยู่ (operates) ด้วยวิธีการที่เหนือการคาดหมายของมนุษย์ แต่ที่สัมผัสฟื้นฟู
เปลี่ยนแปลงทุกจุด และทุกกิจกรรมของชีวิตประจำวันของเรา.........

 



แบ่งปันพระวรสาร วันที่ 5 มิถุนายน 2014 


.......เพราะเหตุนี้ การภาวนา (ในฐานะเป็นศูนย์กลางของชีวิตจิตของเรา
ในฐานะเป็นคำตอบและการดิ้นรนแสวงหาสู่พระเจ้า) ของเรา จึงเป็นสิ่งที่เหนือ
กิจศรัทธาต่างๆ ของเรา การภาวนาของเราจึงควรยั่งยืนในความพยายามสู่ความ
บริบูรณ์ของเราเสมอที่จะแสวงหาความดี (Goodness) ความจริง (Truth)
ความสวยงาม (Beauty) และความบริบูรณ์ขึ้น (betterment) ของลูกของพระเจ้า
ทุกคน

คำสรุปสุดท้ายของชีวิตจิตคือ ชีวิตที่มอบให้พระเจ้า และให้พระประสงค์ของ
พระองค์นำอย่างไม่เฉไฉ นั่นคือชีวิตที่มุ่งหาพระองค์ อุทิศแด่พระองค์ พึ่งพระองค์
และชีวิต (ท่ามกลางสภาพการดำเนินชีวิตของตน) ที่มักจะต้องฟันฝ่าการดิ้นรน
ที่ยาวและที่แพง (เสียสละมาก) ทำให้มนุษยชาติบรรจุพระเจ้าได้อย่างเต็มที่
(a pure capacity for God) ตามที่ นักบุญเปาโลกล่าวไว้ว่า “ข้าพเจ้ามีชีวิตอยู่
มิใช่ตัวข้าพเจ้าเองอีกต่อไป แต่พระคริสตเจ้าทรงดำรงชีวิตอยู่ในตัวข้าพเจ้า
(กท. 2: 20)

และคำสรุปสุดท้ายของการภาวนาคือ การยกจิตใจขึ้นเบื้องบน (แนวดิ่ง)
หาพระเจ้าในการนมัสการ การสรรเสริญพระองค์ (adoration) และในระดับ
แนวนอนสู่โลกในการวอนขอ (intercession) เพื่อเพื่อนมนุษย์.......

......การปฏิบัติทั้งสองนี้ (ฝึกชีวิตจิตและภาวนา) อย่างผสมผสานกันด้วย
วิธีและในระดับพิเศษที่พัฒนา ในวิญญาณแต่ละคนนี้เป็นพื้นฐานของสถานภาพ
ชีวิตจิตของแต่ละคน

(สรุปเนื้อหาจากบทความ Spiritual Life
by Evelyn Underhill
จาก หนังสือ Modern Spirituality : An Anthology
edited by John Garvey
Templegate Publishers, Illinois; 1985)


( 0 Votes )เกมส์เชิญเสด็จพระจิตเจ้า