June 2.

กลุ่มแบ่งปันการรำพึงพระคัมภีร์

วันที่ 22 พฤษภาคม 2014 มธ. 25: 34-36, 40

........แล้วพระมหากษัตริย์จะตรัสแก่ผู้ที่อยู่เบื้องขวาว่า ‘เชิญมาเถิด
ท่านทั้งหลายที่ได้รับพระพรจากพระบิดาของเรา เชิญมารับอาณาจักรเป็น
มรดกที่เตรียมไว้ให้ท่านแล้วตั้งแต่สร้างโลก เพราะว่าเมื่อเราหิว ท่านให้เรากิน
เรากระหาย ท่านให้เราดื่ม เราเป็นแขกแปลกหน้า ท่านก็ต้อนรับ
เราไม่มีเสื้อผ้า ท่านก็ให้เสื้อผ้าแก่เรา เราเจ็บป่วย ท่านก็มาเยี่ยม
เราอยู่ในคุก ท่านก็มาหา
.......พระมหากษัตริย์จะตรัสตอบว่า เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่าท่านทำสิ่งใดต่อพี่น้องผู้ต่ำต้อยที่สุดของเราคนหนึ่ง ท่านก็ทำสิ่ง
นั้นต่อเรา”

 

สิ่งหนึ่งที่เราควรตระหนักเสมอ
ว่า......”มีคนดีเสมอ.......ทั่วไป”

คลาร่าขับรถกลับบ้านตอนค่ำคืนอันมืดมิดแถมหิมะกำลังตกด้วย เมื่อรถลงจากทางด่วนเข้าถนนในตำบลบ้าน
เธอก็เห็นรถยนต์คันหนึ่งฝากระโปรงหน้าเปิดอยู่ ชายเจ้าของรถกำลังง่วนอยู่กับการดูเครื่องยนต์ ข้างๆ รถเห็นหญิงสาวกำลังอุ้มลูกน้อยนั่งอยู่ คลาร่าจึงชะลอรถจอด เดินไปถามว่าจะให้ช่วยอะไรไหม

ชายผู้เป็นสามีมองมาที่คลาร่าด้วยสายตาที่หวาดระแวง ตอบว่า “ไม่ต้องดอก เพราะเดี๋ยวพี่ชายจะมาช่วย” ส่วนภรรยาที่นั่งอยู่ข้างรถก็มองมาที่คลาร่าด้วยสายตาแสดงความหวาดกลัว...... ฝ่ายคลาร่าซึ่งอาศัยอยู่ที่ตำบลนั้น
ก็บอกว่า “นี่มันก็ค่ำมืดแล้ว คุณไม่สามารถมองเห็นเครื่องยนต์ได้หรอก นี่เป็นไฟฉาย คงจะช่วยคุณได้” ส่วนตัวภรรยาคลาร่าขอให้เธอเข้าไปนั่งในรถเพราะยังสามารถติดเครื่องเปิดความร้อนได้ ลูกๆ จะได้อบอุ่น หลังจากถูกคะยั้นคะยอ ฝ่ายภรรยาก็ยอมอุ้มลูกเข้าไปนั่งพักในรถ สักครู่หนึ่งก็มีชายอีกคนขับรถเข้ามาช่วยดูเครื่องยนต์ และช่วยซ่อมจนเครื่องยนต์ติดใช้การได้.... คลาร่าและครอบครัวนี้จึงต่างกล่าวอำลากัน

อีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา ก็มีเสียงเคาะประตูที่บ้านของคลาร่า ผู้ที่มาเยี่ยมก็คือสุภาพสตรีที่อุ้มลูกในค่ำคืนวันก่อนที่คลาร่าได้พบและให้ความช่วยเหลือ เธอนำกระเช้าดอกไม้มาขอบคุณ คลาร่าจึงเชิญเธอเข้ามารับน้ำชาในบ้าน ขณะที่คุยกัน ผู้มาเยี่ยมก็กล่าวกับคลาร่าว่า ครอบครัวของเธอเพิ่งย้ายมาอยู่ในตำบลนี้ แต่ก่อนที่จะย้ายมาก็ได้ยินกิตติศัพท์ว่า บริเวณที่รถของเธอจอดเสียในคืนก่อนเป็นเขตอันตรายของตำบลนี้ ตัวเธอเองและสามีจึงรู้สึกตื่นตระหนกที่เห็นคลาร่าจอดรถลงมาสอบถาม...... แต่หลังจากที่ได้ยินคลาร่าถามไถ่ด้วยความห่วงใย จิตใจของเขาทั้งสองก็ชุ่มชื่น อุ่นใจขึ้น และรู้สึกได้ว่า คลาร่าจริงใจ หวังดีต่อครอบครัวของเธอ..... เธอกล่าวก่อนลากลับว่า:

“........ไม่ว่าจะเป็นที่ไหนก็ตามที่ชาวบ้านบอกว่าเป็นถิ่นอันตราย ให้ระวังตัว
ฉันเชื่อว่า ที่ตรงนั้นยังจะมีคนดีอย่างคุณเสมอ และคนดีอย่างคุณนี่แหละ
จะช่วยเปลี่ยนโฉมหน้าของบ้านเมือง”


( 0 Votes )สิ่งหนึ่งที่เราควรตระหนักเสมอ ว่า......”มีคนดีเสมอ.......ทั่วไป”