aug 3

 

กลุ่มแบ่งปันการรำพึงพระคัมภีร์

วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2014 มธ. 23: 33-36

…….”บรรดางูพิษ สัญชาติงูร้ายเอ๋ย ท่านจะหลีกเลี่ยงโทษนรกได้
อย่างไรเล่า เราส่งประกาศก และผู้ปรีชากับธรรมาจารย์มาพบท่าน ท่านจะ
ฆ่าบางคน จะนำบางคนไปตรึงกางเขน จะเฆี่ยนบางคนในศาลาธรรมของท่าน
จะเบียดเบียนเขาตามเมืองต่างๆ เมื่อเป็นดังนี้ โลหิตของผู้ชอบธรรมทุกคนที่
หลั่งลงบนแผ่นดินจะตกลงเหนือท่าน นับตั้งแต่โลหิตของอาแบลผู้ชอบธรรม
จนถึงโลหิตของเศคาริยาห์ บุตรของบาราคิยาห์ ซึ่งท่านได้ประหารระหว่าง
พระวิหารกับแท่นบูชา เรากล่าวแก่ท่านทั้งหลายว่าเหตุการณ์เหล่านี้จะเกิด
ขึ้นแก่คนรุ่นนี้”

 

 

ความผิดพลาดมหันต์ของคนเรา

1) ความหลงผิดที่คิดว่า การที่จะได้กำไรของตน มาจากการทำลายคนอื่น ทำให้คนอื่นขาดทุน
The delusion that personal gain is made by crushing others

2) ความโน้มเอียงที่กังวลกับสิ่งที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงหรือแก้ไขได้เลย
The tendency to worry about things that cannot be changed or corrected.

3) มักคิดย้ำว่า สิ่งที่ตนเองยังทำไม่สำเร็จเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
Insisting that a thing is impossible because we cannot accomplish it.

4) ปฏิเสธที่จะมองข้ามสิ่งที่ตนเองชอบเป็นการส่วนตัว
Refusing to set aside trivial preferences.

5) ละเลยการพัฒนาและการฝึกฝนสติปัญญาของตนให้บริสุทธิ์ แหลมคม เพราะไม่ยอมอ่าน
และค้นคว้าศึกษา หาความรู้เพิ่มเติม
Neglecting development and refinement of the mind, and not acquiring the habit of reading and studying.

6) การพยายามที่จะบังคับคนอื่นให้เชื่อ และดำเนินชีวิตเหมือนตนเอง
Attempting to compel others to believe and live as we do.


ข้อคิดหกข้อข้างต้นนี้ Marcus Tullius Cicero มาร์คุส ทุลลิอุส คิเคโร (ตามสำเนียงละตินคลาสสิก)
หรือ มาร์เคิส ทัลลิเอ็ส ซิซีโร (ตามสำเนียงอังกฤษ) (3 มกราคม 106 BC – 7 ธันวาคม 43 BC)
รัฐบุรุษกรุงโรม และนักปรัชญากล่าวสอนชาวโรมและผู้นำโรมเมื่อสองพันปีก่อน

 

“แม้กาลเวลาจะผ่านไปมากกว่าสองพันปีแล้วก็ตาม
คนเราในศตวรรษที่ 21 นี้
ก็ยังทำความผิดพลาดมหันต์นี้ซ้ำแล้วซ้ำอีก”


( 0 Votes )ความผิดพลาดมหันต์ของคนเรา